Nieuws

Links spuwt op de IJzerbedevaart

    Paul Goossens maakt zich in De Standaard (16.01.10) vrolijk over het feit dat de Vlaamse regering beslist heeft om flink te snoeien in de subsidies voor het IJzerbedevaartcomité. “Ze zijn er niet in geslaagd om de IJzerboodschap te actualiseren en er de jongere generaties voor te interesseren”, sneert de mei ’68-rebel die ooit nog op de barricaden stond voor “Leuven Vlaams”, de vernederlandsing van de toen nog tweetalige universiteit van Leuven.

    Volgens Goossens “miste de IJzerbedevaart op pijnlijke wijze het rendez-vous met de 21ste eeuw.” Dat kan best zijn, maar misschien zou Goossens zich toch beter zorgen maken over de toekomst van de socialistische partij en het socialisme in Vlaanderen. Als er één politieke of ideologische stroming is, die de trein naar de 21ste eeuw heeft gemist, is het dié wel…

     “Ongetwijfeld is het een grote verdienste van het comité dat het de bruggen met het Vlaams Belang opblies”, schrijft Goossens, maar “de IJzerbedevaart blijft de gevangene van het conservatieve Vlaams-nationalisme en koestert nog steeds de ronkende retoriek van het separatisme…” “Voor ongelovigen of anders-gelovigen, progressieven of nieuwe Belgen is dat niet meteen een gebeuren waar ze zich thuis voelen”, besluit Goossens.

    Duidelijk is het wel, en pijnlijk voor alle progressieve vernieuwingsdrift die het IJzerbedevaartcomité de voorbije decennia tentoon spreidde. Wat een ontnuchtering. Ze hebben er álles aan gedaan om de linkerzijde te verleiden, maar die walgt nog altijd van de IJzerbedevaart. Dat mag na de scheldpartij van Goossens aan het adres van “de charlatans van de IJzer” wel duidelijk zijn. Het comité schoffeerde het Vlaams Belang, zijn kiezers en de eigen ‘conservatieve’ achterban, zodat zij ontmoedigd wegbleven en met de IJzerwake succesvol andere oorden opzochten. ‘Rechts’ werd met pek en veren getooid en weggejaagd en ‘links’ blééf weg, alle sirenenzang ten spijt. En dus liep de weide leeg. Dát mijnheer Goossens, is de echte reden van de teloorgang van de IJzerbedevaart.

    Links wil immers niet weten van “de ronkende retoriek van het separatisme”. Nee, ze klampen zich – net zoals Goossens, de voormalige rebel en vandaag trouwe lakei van het Belgische establishment – liever vast aan een voorbijgestreefde, vermolmde en onwerkbare Belgische staat… En dat noemen ze dan ‘progressief’? Goossens begrijpt niks van de IJzertragedie. “Hier ons bloed, wanneer ons recht?”, was de boodschap van de Vlaamse frontsoldaten. “Weg met de voogden, zelfbestuur!” Vertaald naar vandaag: Vlaamse onafhankelijkheid!

    En wat het linkse project betreft? Op 1 mei worden de uitgebuite textielarbeiders uit Aalst en priester Daens nog wel eens opgevoerd in de strijd tegen het kapitalisme, maar een overtuigend antwoord op de globalisering heeft links duidelijk niet. Het blijft de gevangene van een marxistische ideologie die haar ondeugdelijkheid genoegzaam heeft bewezen en koestert nog altijd de holle retoriek van het multiculturalisme. Intussen hebben ze zich knus genesteld in de pluchen salons van het establishment. Geen wonder dat de kleine man en de jeugd de charlatans van de rode vaan de rug toekeert…